Eigen draai

Ik krijg een (lange) e-mail binnen van een coachee nadat ze onze afspraak had afgezegd. Ze was bij mij vanwege een reorganisatie waarbij ze uiteindelijk, en voor haar volledig onverwachts, ontslagen is. Als je eind vijftig en broodwinnaar bent voor jou en je man is dat heftig slikken en enorm schakelen.

Ze kwam bij mij om het aanstaande ontslag een plekje te kunnen geven. We hebben daarom gespard over effectief solliciteren, het cv updaten en de gesprekken waarvoor ze uitgenodigd werd (!! - dat had ze niet verwacht) voorbereid in de sessies. En na vier maanden had ze weer een baan! Ze was heel blij maar ook gespannen. „Ik moet nu sommige taken doen en met programma’ werken, die ik helemaal nog niet ken. En ik wil het wel goed doen natuurlijk. Het lijken leuke mensen, maar het is nu wel 2 uur met de trein elke dag. Daar zie ik wel tegenop” vertelde ze de laatste keer.

We bespraken daarom hoe ze gemakkelijker met die negatieve gedachten kan omgaan. Een oefening waar ze erg op aanhaakt is dat we ontdekken dat niet alles wat je denkt ook waar is. Ons verstand is ‘geprogrammeerd’ om je veilig in je comfort zone te houden en als je daaruit gaat roept het heel snel moord en brand. Bijvoorbeeld bij een nieuwe baan, weer gaan daten of als je een nieuwe hobby wilt gaan doen. Dat is eng, spannend en dus gaat ons alarm af.

„Ik neem jou daarom heel serieus, ik neem mezelf heel serieus, maar wat dat negatieve stemmetje in ons hoofd allemaal roept, neem ik veel minder serieus. Het is in paniek want het weet niet wat het kan verwachten in die nieuwe baan. En daarom gaat het alarm de hele tijd af in je hoofd. Jij gaat dat vast prima doen in je nieuwe baan!” zei ik tegen haar.

Om haar te helpen deden we deze oefening: „Een manier om gemakkelijker met dat stemmetje om te gaan is om je verstand een neutraal koosnaampje te geven van iemand die je mag, niet meer ziet en die vroeger alleen maar die dingen zei waar je totaal niets mee kon.” Zij zei meteen: „Dat is Lotte, mijn oudtante.” Ik zeg: „Als ‘Lotte’ voorbij komt, zeg dan gewoon: ‘Hi Lotte, bye Lotte, ik ga niet naar jou luisteren.’ En dan je weer lekker doen wat je wil doen. Zie het stemmetje als spam, kan zo, hup, de prullebak in.”

In haar email schrijft ze dat ze druk is met het nieuwe werk en daarom had afgezegd. Lotte was heel veel aan het woord geweest en daar was ze doodmoe van. Ze schrijft: “Dus ik heb ‘Vera’ in het leven geroepen: die vindt alles juist geweldig wat ik doe. Ik laat Vera het nu met Lotte uitvechten. Het grappige is, het werkt ook nog voor mij. Als het mag kom ik snel nog een keer bijpraten.”

Ik mail haar terug dat ik super trots ben op haar en dat ik haar ‘variatie op een oefening’ geweldig vindt. En dat mijn deur altijd open staat. 

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 9 december 2025.