Skip to main content

Wereldpijn

Geschreven op | Blog

“Om mensen laagdrempelig te bereiken met handige tips en tools uit mijn coaching- en psychologiepraktijk, schrijf ik een twee-wekelijkse column in de Baarnsche Courant. Daarin schrijf ik over (dagelijkse) dingen die je behoorlijk dwars kunnen zitten en die voor veel mensen heel herkenbaar zijn. Heb je vragen naar aanleiding van deze blog? Dan hoor ik dat graag!”

Levenslooppsychologe en Coach Judith Niekel-Sjoerds

Headline

Ze is dik in de 80, stevent recht op me af in de supermarkt en zegt: “U bent van die columns toch, mag ik wat vragen?” We zoeken een rustig plekje op.

Ze vertelt dat, nu haar einde in zicht komt, ze zich ernstig zorgen maakt over hoe ze deze wereld zal achterlaten. De tranen schieten in haar ogen. De beelden die ze op tv heeft gezien laten haar niet meer los. Ze staat er mee op en gaat er mee naar bed.

Hoe zal het over twintig jaar zijn, in wat voor wereld moeten haar kleinkinderen zich staande gaan houden? Haar familie leeft nog steeds met gevolgen van de Tweede Wereldoorlog. En nu komt dit erbij en er bovenop. Het is te veel, te zwaar snikt ze. 

Ik sla mijn beide armen troostend om haar heen. Ik merk dat er bij mij ineens ook een dikke traan over mijn wang rolt. Ik maak mijn armen dan weer wat losser en ze gaat rechtop zitten. Een dankbaar, waterig glimlachje krijg ik terug.

Ik knik haar warm toe en leg uit: “Dit zijn gewoon hele moeilijke en zware tijden met hele moeilijke en dubbele gevoelens. En dat moet en mag je vooral ook lastig en zwaar vinden. Gun jezelf de tijd en ruimte om hier ook echt even bij stil te staan. Het gaat er niet om dat je je goed voelt, maar dat je juist even goed voelt wat je voelt. Emoties zijn vluchtig, ze gaan weer snel voorbij. Maar als we ermee gaan vechten, ze niet willen voelen, dan gaan we steeds meer erin mee en wordt het steeds zwaarder.”

Ze knikt en zegt dan, verlegen “Maar ik zou het toch het liefst helemaal niet meer willen voelen.” Ik kijk haar aan en vraag: “Mag ik een oefening met je doen om je te laten voelen hoe dát zou voelen en of dat ook is wat je echt wilt?” Ze knikt ja en kijkt me nieuwsgierig aan.

Ik pak een papiertje en pen uit mijn tas en geef het haar. Ik zeg “Schrijf eens op welk gevoel of emotie je niet meer wil voelen”. Ze denkt even na en schrijft dan “de pijn in de wereld” op. “Prachtig” zeg ik. “Draai het papiertje nu om en schrijf op welke waarde daarbij hoort.” Ze bijt op haar lip, en schrijft uiteindelijk “goed mens zijn” op.

Ik vraag dan haar het papiertje te verfrommelen tot een prop papier en zeg tegen haar: “Als ik je nu beloof dat jij de pijn die je opgeschreven hebt niet meer hoeft te voelen, nooit meer, door die waarde gewoon los te laten, wat wil je dan echt? Gaat die prop in de prullenbak daar?”

Ze krijgt duidelijk een brok in haar keel terwijl ze mijn voorstel overdenkt en gelijk resoluut zegt “Nee, die waarde wil ik niet kwijt.”

Het besef zinkt in: die pijn hoort bij haar goede mens willen en blijven zijn in deze zware tijd.

Ik krijg een dikke knuffel ter afscheid.

 

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 23 oktober 2023 op een speciale thema-pagina. 

 

Judith Niekel-Sjoerds

Levenslooppsychologe en Coach

Blog Archief:

  • Het Experiment

    28 september 2022
    Ze had gebeld en het had haast – of ze even aan mocht komen waaien, met mondkapje en ze zou echt afstand bewaren. Binnen een uur zit zit ze tegeno...
  • Stille moed

    30 september 2022
    Hij is net 18 geworden en het afgelopen jaar de nodige klappen gehad: zijn beste vriend is plotsklaps overleden, hij is zelf ziek geweest én hij we...
  • Droomkerst

    22 december 2023
    Elk jaar komen de kinderen met aanhang bij hen kerst vieren op Eerste Kerstdag. Hartstikke leuk natuurlijk, maar óók heel druk. Ze loopt nu tegen d...
  • (On)zekere moeder

    23 januari 2023
    Haar hele leven loopt ze er al tegenaan: alles moet perfect zijn. Maar met een klein kindje in huis en een kat merkt ze dat dingen niet meer gaan h...
  • De verbale boksbal

    28 september 2022
    e gaat onrustig en gejaagd zitten op het bankje. De cappuccino-to-go drinkt ze in drie slokken op en ‘lepelt’ dan met haar vinger het overblijvend...
    Wil jij ook lichter leven en werken?

    Spreekt wat je tot nu toe hebt gelezen je aan? Bel of mail me dan vooral voor een (uiteraard) gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

    concept & webdesign smackitcreations.com