Geschaad vertrouwen

Hij (29, een echte Amsterdammer) komt voor het eerst bij mij binnen als een jongetje dat met zijn hand in de koektrommel is betrapt. Hij gaat zitten en kijkt naar zijn schoenen. Ik zeg dat ik blij ben hem te zien, leg kort uit wie ik ben en vraag waar hij over zou willen sparren.

Hij zucht diep, buigt nog meer voorover en zijn hoofd zakt nog verder richting zijn schoenen. Dan haalt hij diep adem, zucht en herpakt zich en gaat rechtop zitten. “Ik ben een onwijze eikel geweest en heb alles verpest” zegt hij dan, en valt weer stil. Ik zeg “Oh wat rot. Vertel, wat is er gebeurd?”

Hij kijkt me wat aarzelend aan en begint dan te vertellen. Hij woont nu vier jaar samen met een geweldige meid. Alleen, hij houdt nogal van stappen met zijn vrienden en dan drinkt en blowt hij ook. Toen hij een keertje high was, heeft hij een soort van internationale video dating-app op zijn telefoon gezet, als geintje. Net zoals zijn vrienden. Maar hij heeft de app niet gedelete en hij heeft in de tussentijd wel wat leuke contacten online in het buitenland opgedaan. Want als hij high is, en dat is hij elke dag bijna wel vertelt hij, zit hij er even op. Is best leuk, die aandacht. En nu heeft zijn vriendin toevallig gezien dat hij een video kreeg van een leuke Australische. Nu is ze vreselijk boos en teleurgesteld en weet hij niet goed wat hij het beste kan doen.

Hij zegt:“Ik realiseer me nu hoe belangrijk ze voor me is. En ik weet ook dat ik moet stoppen met zowat elke dag uitgaan en roken, want dit is niet goed. Ik moet gewoon meer thuis zijn, bij haar. Dat wil ik ook echt wel. Ik bedoelde er niets mee. Ik weet niet eens waarom ik het deed. Ik wil zo graag dat ze me weer vertrouwt, maar een bos rozen of chocolaatjes gaat ook niet helpen denk ik.” Hij kijkt me intens verdrietig aan.

“Wat denk je zelf dat je nu het beste kunt doen zodat ze je weer vertrouwt?” vraag ik. Hij zegt meteen “Ik wil meer thuis zijn, en niet meer blowen en drinken. Dat kan ik echt wel” zegt hij. Ik zeg dat mij dat hele goede stappen lijken.

Ik vraag nonchalant of hij de app al verwijderd heeft van zijn telefoon. ‘Nog niet’ is het antwoord. Ik check of dat misschien ook een stap in de goede richting zou kunnen zijn zodat zijn partner weer vertrouwen krijgt. En anders blijft het misschien lokken? Hij knikt gelijk “ja”. 

Dan stel ik een vraag die een open deur lijkt te zijn maar dit vaak niet is: “Heb je je vriendin al eens gevraagd wat jij nu het beste kan doen om weer het vertrouwen in jou te kunnen vergroten? Jij kan van alles bedenken maar zij is de enige die dat goed kan aangeven.” Hij is even helemaal stil en zegt “We praten veel met elkaar maar daar hebben we het nog niet over gehad. Ga ik haar straks meteen vragen!”

Weer vol hoop neemt hij afscheid.

Deze column is ook iets korter verschenen in de Baarnsche Courant van 19 november 2022.