Brief aan jezelf

Hij werkt al een aantal jaar op de Zuid-as en sinds een paar maanden merkt hij dat hij in een negatieve spiraal zit qua werk. Hij kan het niet precies benoemen en als we samen dit proberen te verwoorden komt ‘is dit alles wat er is in het leven’ het beste in de buurt.

Voor zijn gevoel is hij alleen maar aan het werk, zelfs in zijn weekenden. Ook loopt hij er tegenaan dat hij van alles ‘moet bereiken’ en dat dit niet snel genoeg gaat. Hij heeft net te horen gekregen dat hij hetzelfde werk gaat blijven doen. Terwijl hij nu leiding had willen geven aan een team. Hij is bijna 30 en wat heeft hij bereikt tot nu toe – voor zijn gevoel echt heel weinig en dat vreet.

We sparren over hoe ‘waar’ die gedachte is dat hij veel te weinig heeft bereikt. En dan blijkt dat toch heel wat meer te zijn dan waar hij zichzelf credit voor geeft. Als ik dat zo benoem voor hem, kijkt hij me wat beteuterd aan en zegt: “Ja, maar dit is zo normaal eigenlijk. Niet iets bijzonders.” Ik zeg, met een knipoog “Maar als je dit van een collega zou horen, wat zou je dan zeggen?” Hij is even stil en zegt dan, verrast: “Dan zou ik zeggen ‘wow man, jij hebt al veel gedaan en gezien.’ En misschien wel stiekem jaloers zijn.”

Hij moet dit even laten bezinken. “Ja, hier mag je echt trots op zijn. En wat zou je graag willen bereiken over bijvoorbeeld vijf jaar met werk?” vraag ik dan. Hij vertelt dat hij dat vroeger altijd heel specifiek voor ogen had: voor zijn 40ste partner bij een grote corporate. Maar hij merkt nu dat hij eigenlijk geen privéleven heeft opgebouwd en dat ook echt mist. Hij wil weer gaan sporten, met vrienden afspreken…. ”Ik wil ook weer leven, niet alleen werken”, zucht hij.

Om hem te helpen hier alvast een eerste stap in te zetten spreken we af dat hij voor de volgende keer een brief gaat schrijven. Aan zichzelf. In de brief gaat hij opschrijven wat hij allemaal heeft bereikt tot nu toe en daarna wat hij nog wil bereiken. Bijvoorbeeld over vijf jaar. En de brief eindigt hij dan met positieve aanmoedigingen voor zichzelf, zoals hij dat bij zijn beste vriend zou doen. “Als de brief klaar is doe je hem in een envelop en berg je hem op. En over bijvoorbeeld 6 maanden of een jaar ga je die brief lezen. Zet een herinnering in bijvoorbeeld je telefoon” eindig ik.

Deze oefening helpt je om heel bewust stil te staan bij wat je allemaal wel hebt bereikt in plaats van wat er allemaal niet is. En helpt je om te focussen wat belangrijk voor je is, nu en in de toekomst. Door daar bewust over na te denken en op te schrijven ga je daar ook meer naar handelen.

Hij loopt al aantekeningen makend voor de brief de deur uit. 

Deze column is ook geplaatst in de Baarnsche Courant van maandag 6 mei 2024.