Cold Calling

Hij is bij me omdat hij last heeft van werkstress. Vooral taken die hij niet leuk vindt, blijven liggen. Uitstellen gaat goed, tot het moment dat er geen ruimte meer is om te schuiven en alles tegelijk moet gebeuren. Dan loopt zijn emmertje over. Op zulke momenten is hij niet aanspreekbaar, zelfs niet op het werk.

Zijn leidinggevende heeft aangegeven dat hij taken op tijd moet uitvoeren en zijn ‘act together’ moet krijgen. Kan ik hem daarbij helpen?

 Ik vraag hem eerst welke taken energie geven en welke energie kosten. Hij begint meteen over de grootste energievreter: cold calling. Mensen ongevraagd bellen om opdrachten binnen te halen voelt voor hem als ‘bedelen’. Alleen al bij de gedachte krijgt hij buikpijn.

We bespreken of het echt noodzakelijk is voor zijn functie (ja) en of hij het kan uitbesteden (nee). Dan vraag ik of er iets is wat het lichter voor hem kan maken. Hij denkt diep na, maar weet het niet. Ik vraag hoeveel tijd hij er maximaal per maand aan zou willen besteden. Dat weet hij niet precies, maar na even nadenken zegt hij: “Drie uur per maand. Ik denk dat mijn manager daar ook akkoord mee zou zijn.”

Samen bedenken we een plan: die drie uur vast inplannen in zijn maandrooster, opgedeeld in kleine blokken van bijvoorbeeld drie keer een uur. Zou dat helpen om het niet langer uit te stellen? Hij knikt. “Ja, dat zou ik prima vinden. Dan heb ik het gedaan, zonder dat het me volledig leeg trekt.” Zijn grote probleem voelt ineens behapbaar.

We bespreken ook andere taken die hij uitstelt en verzinnen voor elke taak een aanpak om het makkelijker te maken. Als hij écht geen idee heeft hoe te beginnen, leg ik de 5-minuten regel uit: plan vijf minuten in om te starten. Zet bijvoorbeeld alleen je spullen klaar of maak een file aan op je pc. Vaak blijf je vanzelf iets langer doorgaan. De eerste stap is namelijk de zwaarste.

Tip: Probeer de 5-minuten regel eens bij je Belastingaangifte. 😉

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 3 februari 2026.