4 x 4

Ze komt eigenlijk bij me om anders met werkstress om te gaan. Haar baan in de verpleging vergt veel van haar – ze staat constant aan. Als ik haar vraag of ze privé ook last van stress heeft aarzelt ze even. Dan haalt ze diep adem en begint te vertellen.

Ze heeft het zwaar voor haar kiezen gehad: een man met een drugs- en gokverslaving heeft diepe sporen in haar financiële en emotionele leven en dat van haar twee dochters achtergelaten. Na 10 jaar heeft ze alles weer zo’n beetje op de rit. De schulden die haar ex-man had gemaakt tijdens hun huwelijk zijn afbetaald en ze trouwt nooit meer in gemeenschap van goederen, zegt ze gedecideerd. Als ze ooit weer wil trouwen, want haar geloof in de mensheid (lees: manheid) is behoorlijk aangetast.

Ook met haar ene dochter loopt het moeizaam: die heeft een ‘aardje naar haar vadertje’. Laatst kwam ze thuis en lag er op de kamer van dochterlief lachgas. Ze had er niet om kunnen lachen. De dochter heeft een maand lang huisarrest. Maar die is nu ook bijna 18 en protesteert van alle kanten. Dochterlief zegt dat ze dan de laatste paar maanden tot haar 18de wel bij haar ex gaat wonen. Die ex gaat nu weliswaar goed, maar toch. Zijn verleden hè, dat is misschien toch nu niet de beste optie voor haar dochter.

En dan had ze ook nog haar hoogbejaarde vader, die slecht slaapt en laatst uit bed was gevallen. Bleek de stakker een gebroken heup te hebben en zat hij nu in een revalidatiecentrum. Daar was ze dan ook mantelzorger voor.

“Tjemig, wat krijg jij het voor je kiezen” zeg ik meelevend. “Waar zou je nu het meest bij gebaat zijn?” vraag ik dan. Ze denkt even na en zegt dan: “Gewoon even te kunnen spuien bij iemand die me niet kent en niet veroordeelt, dat is al fijn.” We blijven even stil en ze zegt dan: “Ik wil zo graag weer rust in mijn hoofd. Het is zo vol en zwaar, ik voel me constant alsof ik in paniek ben.” ”Dat verbaast me niets met zoveel op je bordje” zeg ik.

Ik vraag haar waar haar ademhaling zit: hoog bij de borst of meer in haar buik? Ze wijst meteen op haar borst. Ik leer haar de 4 x 4 ademhaling, ook wel ‘box breathing’ genoemd. Je ademt vier tellen rustig in, houd de adem vier tellen vast, ademt vier tellen uit en dan houd je je adem weer vier tellen vast. Dit doe je vier keer. We doen het samen.

“Het voelt gelijk veel kalmer” zegt ze dan verrast. Ik adviseer “Ga dit doen de komende tijd, het liefst elk uur bijvoorbeeld, en kijk wat het je brengt.”

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 7 augustus 2023.