Weer werken

Huilend hangt ze aan de lijn of ze aan kan komen. Ze weet het echt even niet meer. Een half uur later zit ze achter een kop dampende thee op de bank.

Het leven lachte haar tot twee jaar geleden toe…. huisje, boompje en beestje (zeg maar rustig beest tegen die joekel van een hond). Haar man werkte, en zij deed alles rondom het huis voor het gezin. Allemaal happy, dacht ze. Tot ze op een avond te horen kreeg dat haar man na 15 jaar een andere vrouw ‘leuker’ vond. Diezelfde avond was hij weg, haar reddeloos achterlatend.

Het was een nare scheiding geworden maar dankzij haar advocaat had ze gelukkig een goede alimentatie gekregen. Ze had alles net een paar maanden voor haar gevoel op orde, toen van de week haar nieuwe energietarief bekend werd. Die was maar liefst 600 euro per maand hoger geworden – dat kon ze echt niet betalen. Slapeloze nachten had ze ervan. Wat nu?

We praten wat verder over mogelijke oplossingen. Als ik pols of zij wellicht weer zou willen gaan werken blijkt dat ze hier al langer serieus over heeft nagedacht. Ze benoemt de voordelen: “Ik ben dan niet meer zo afhankelijk van de alimentatie. En ik heb wat extra geld voor af en toe wat gezelligs te doen met de jongens en vriendinnen. Ook heb ik het contact met collega’s gemist. Maar ik kan niet veel werken want mijn jongste is autistisch. Ik moet thuis zijn als hij van school komt.” Ik knik begrijpend.

Als ik vraag wat voor werk ze graag zou willen doen zegt ze gelijk het onderwijs. Ze was juf in groep 4 en 5 en ook remedial teacher. Haar gezicht licht op als ze over haar vak praat. “Heb je al eens gekeken naar vacatures?” vraag ik. “Nee” zegt ze, “ik durf niet goed te solliciteren. Ik heb geen idee wat ik moet schrijven. Een vriendin liet me haar cv zien, ik wist niet wat ik zag. Met een foto erop, een ‘persoonlijk motto’….” Ze gooit vertwijfeld haar handen in de lucht.

Ik lach haar toe en zeg: “Dat komt echt goed, daar help ik je graag bij. Zullen we afspreken dat je eerst de komende dagen eens gaat kijken of er leuke vacatures zijn in de omgeving? Ik kijk ook mee, goed?” Ze kijkt me blij aan en knikt.

Bij de deur vraagt ze: “Denk je dat het goedkomt? Ik maak me echt zo’n zorgen over het geld.” “Ik weet zeker dat je ook deze lastige tijd zo goed mogelijk zult doorstaan. En het zoeken naar een baan is een eerste stap. We kunnen de werkelijkheid niet veranderen, het is wat het is. Maar we kunnen wel ons zo goed mogelijk aanpassen. Je bent nu goed bezig,” zeg ik gedecideerd.

Ze gaat weer wat rechter de deur uit.

Ook gepubliceerd in de Baarsche Courant van 8 oktober 2024.