Coaching
Psycholoog
Training
Personal Coaching
Bedrijfscoach
Weinig zin
“Om mensen laagdrempelig te bereiken met handige tips en tools uit mijn coaching- en psychologiepraktijk, schrijf ik een twee-wekelijkse column in de Baarnsche Courant. Daarin schrijf ik over (dagelijkse) dingen die je behoorlijk dwars kunnen zitten en die voor veel mensen heel herkenbaar zijn. Heb je vragen naar aanleiding van deze blog? Dan hoor ik dat graag!”
Weinig zin
Er is de laatste tijd heel veel gebeurd in haar leven: ze heeft voor het eerst een baan en is nu ook gaan samenwonen met haar vriend die ze al 3 jaar kent. En dat is voor haar wat lastiger dan voor anderen. Ze heeft namelijk ADHD en is vermoedelijk ook een ‘tikje autistisch’ zo bleek bij de ADHD testen. Maar verder is er niets mee gedaan. Nadat ze zichzelf zo heeft geïntroduceerd kijkt ze wat gepijnigd naar de grond.
Inwendig zucht ik, want dat soort van redelijk nonchalante uitspraken kunnen lang en heftig nazingen als je de ontvanger bent. Ik knik daarom neutraal en zeg ‘ach, autisme zit op een spectrum he, dus iedereen heeft daar wel wat last van.’ Haar hoofd schiet omhoog en ze kijkt me polsend aan. Ik geef haar een knipoog. Ze glimlacht, en gaat weer meer rechtop zitten. We gaan aan de gang met werkstress en haar ADHD.
Als we bijna afscheid willen nemen vertelt ze dat ze ergens heel erg over piekert. Want ze is smoorverliefd op haar vriend maar als ze thuis komt van het werk is ze echt kapot. Dan wil ze het liefst in de slaapkamer even alleen bijkomen met de koptelefoon op en muziek luisteren. En dan rustig samen koken, filmpje kijken en naar bed. Ze is stil.
Dit is duidelijk niet alles wat haar dwars zit. En dan zegt ze “En dan ben ik zo moe, dan wil ik alleen maar slapen. En voordat we samenwoonden hadden we echt elke dag dat we elkaar zagen seks. En nu voel ik me zo schuldig daarover. Dan probeer ik zin te maken maar ik trek het echt niet. Dat is toch niet normaal, geen zin meer hebben? Ik hou echt van hem.” Ze zwijgt en kijkt me, met tranen in haar ogen, aan.
Ik zeg, lachend, “Welkom bij het normale werkende leven, inclusief minder seks! Als je door de week werkt en je het huishouden en misschien ook kinderen hebt, wordt de tijd en zin voor seks bij de meesten minder. En dat is niet omdat je minder van elkaar houdt, maar gewoon omdat je te moe bent. Of even anders wilt bijtanken door bijvoorbeeld te sporten. Vraag maar eens na bij andere vriendinnen. Wedden dat het meestal in het weekend gebeurt, als het er al elke week van komt? En wedden dat je vriend ook niet elke dag zin heeft?”
Ze kijkt me verrast aan. “Ik ben dus niet gek?” Ik lach haar warm toe en zeg “Joh, je bent doodnormaal. Laat je niet in de luren leggen door al die films en sociale media. Dat is niet het echte leven.”
Als we elkaar weer zien om aan werkstress te werken vertelt ze dat ze met haar vriend een goed gesprek heeft gehad over minder zin in seks. En dat hij exact hetzelfde gevoel en idee had gehad.
Nu was er een enorme rust voor alle twee ontstaan thuis en liep alles veel gemakkelijker.
Ik zeg “Zo fijn dat jullie dit besproken hebben! En onthoud: het gaat erom wat jullie beiden willen en fijn vinden. En dat is helemaal goed.”
Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 14 april 2026.
Judith Niekel-Sjoerds
Neem contact op
Blog Archief:
Omdat
Krijskampioen in de trein
Ik kan niet
Wat doe je als je kind ineens geen contact meer met je wil? En je hebt alles uit de kast getrokken?
365 Gelukbriefjes voor 2024