De vreemde eend

Geschreven op | Blog

Ze had me een appje gestuurd. Mocht ze eens komen praten over iets wat haar dwarszat? Op een warme middag fietst ze aan.

Ze is net 18, maar oogt jonger. Ze vertelt dat ze graag op haar kamer leest en naar muziek luistert. “Dat doe ik het liefst alleen, met de koptelefoon op.” Ze kijkt me vanonder haar wimpers polsend aan, is even stil, en zegt dan zachtjes: “Ik ben graag alleen, en heb niet veel vrienden. Wel een vriendje en een vriendin waar ik graag bij ben maar dat is het eigenlijk wel. Ik doe gewoon graag dingen alleen. Mijn familie is heel anders, die zijn nooit alleen eigenlijk. Mijn ouders zeggen vaak dat het niet goed is om alleen op mijn kamer te zitten. Die maken zich grote zorgen hierover.” Ze zwijgt sip. Ik krijg de indruk dat ze verwacht ook iets van mij terug te horen in de trant van “Dat is ook ongezond, hop, die kamer uit met jou!”

Ik kijk haar slechts neutraal aan en zeg oprecht: “Wat tof dat je het zo goed met jezelf kunt vinden! Dat is in mijn ogen echt heel belangrijk want je bent vanaf je geboorte tot en met je graf 24 uur per dag met jezelf op stap. Dus hoe geweldig is het als je dan echt goede vrienden bent met jezelf? Da’s juist knap!” Ze kijkt me verrast aan en begint wat te grijnzen.

Ik zeg vrolijk: “De meeste mensen denken trouwens dat iedereen mega veel vrienden heeft. Of dat je die moet hebben want anders ‘is er iets mis met je’. Nou, dat is onzin. Uit onderzoek blijkt dat als een Nederlander een partner heeft én een goede vriend(in) met wie ze persoonlijke dingen kunnen bespreken, ze zich al héél gezegend mogen voelen. De meeste mensen hebben dus echt niet tientallen vrienden of kennissen, ook al lijkt het misschien van wel. Jij bent zo te horen een gezegend mens, met je vriendje en goede vriendin!” Ze knikt, en kijkt me opgelucht aan.

Ik leg uit: “En de ene persoon is nu eenmaal graag meer op zichzelf, zoals jij, terwijl een ander meer naar buiten gericht is, zoals je familie. Dat noemen we in vaktermen ‘introvert’ en ‘extravert’. Voor mensen die extravert zijn kan het lastig te begrijpen zijn dat jij graag op je kamer zit omdat zij zich dan ongelukkig zouden voelen. Als ik jou zo hoor ben jij gelukkig nu?” pols ik. “Ja, maar mijn ouders dus niet met mij!” zegt ze zuchtend. “Ah” zeg ik met een knipoog, “wie heeft er dan eigenlijk het probleem?” Ze schiet in de lach.

We bespreken hoe ze thuis haar ouders kan geruststellen dat het heel goed met haar gaat, juist omdat/ook al zit ze veel op haar kamer. Hoe vreemd dit ook mag klinken in hun oren.

Judith Niekel-Sjoerds

Levenslooppsychologe en Coach

Blog Archief:

  • Ik durf niet naar de sportschool want ik ben totaal niet gespierd

    08 november 2022
    Hij loopt vast in dat hij graag nieuwe dingen wil gaan doen, maar dat de drempelvrees dan zo hoog is dan het er nooit van komt. Hij gaat letterlijk...
  • Career Story Interview (English)

    29 september 2022
    Are you stuck and wondering what your next career move or step should be? Are you all of a sudden doubting everything (yes, that too!) and feel inc...
  • De vreemde eend

    25 oktober 2022
    Ze had me een appje gestuurd. Mocht ze eens komen praten over iets wat haar dwarszat? Op een warme middag fietst ze aan. Ze is net 18, maar oogt j...
  • Ik sta met haar op... maar ga niet met haar naar bed

    30 september 2022
    Ik sta met haar op… Ze heeft duidelijk geen zin. Ze kleedt zich inwendig mopperend aan. Ik zwijg terwijl ik in de badkamerspiegel naar haar kijk...
  • P(f)ew: Checking up on old loves…

    28 september 2022
    A love flame may not sometimes not be everlasting as many of us have found out during our lifespan. One of the perks (?) of the online world, is t...

Wil jij ook lichter leven en werken?

Spreekt wat je tot nu toe hebt gelezen je aan? Bel of mail me dan vooral voor een (uiteraard) gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Ik kijk er naar uit!