Vakantiep(r)et

Geschreven op | Blog

Hij kijkt me chagrijnig aan. Ik heb hem net gevraagd hoe zijn vakantie was.

“Nou, het was echt (met een snerende stem) geweldig. Ik ben zó bijgekomen!”

“Oh” zeg ik neutraal, “dat klinkt super maar het gezicht en de stem die je erbij opzet zeggen voor mijn gevoel precies het tegenovergestelde?” Hij kijkt me gemelijk aan, haalt zijn schouders op en verzucht “Het was een bagger vakantie. We hoorden vlak voor vertrek dat onze vlucht vanaf Schiphol was gecanceld. Dan maar met de auto naar Italië met de tent. Ook heel leuk – dachten we. Niet dus: het was letterlijk ‘kramperen’: het was er ongelofelijk heet, we broeiden de tent letterlijk uit. Er werd afgeraden om overdag in de zon te gaan, dus wat moet je daar dan? Het was te warm voor uitstapjes. In het tentje naast ons waren kleine kinderen de hele tijd aan het blèren dat ze weer naar huis wilden. Ik wilde eigenlijk met ze mee blèren”.

Ik schiet ongewild in de lach, en hij lacht meesmuilend mee. “Wat balen voor jullie” zeg ik meelevend, “en toen…?” “Nou” zegt hij, me met opgetrokken wenkbrauwen veelbetekenend aankijkend ”we hebben het een dag aangekeken, ons boeltje gepakt en zijn naar een ‘palacio’ mét spa en airco in de buurt gereden. Maar ja, mijn vriend liep daarna constant te klagen over de prijzen in het hotel en dat we ver over ons vakantiebudget heengingen. Zijn gezeur over elk drankje drukte enorm de pret voor mij. Dus na twee dagen zijn we maar weer naar huis gereden. Er was echt niets leuks aan die hele trip.”

“Balen zeg. Wat rot voor jullie” zeg ik oprecht. Hij knikt sip.

“Hoe was jouw trip naar Spanje, je wilde 500 km lopen toch?” vraagt hij dan. Ik begin te grijzen en zeg, net zoals hij zei: “Het was echt ‘geweldig’!” En dan weer serieus: ”We hebben 150 km kunnen doen, en dat was prachtig. Helaas was er amper onderdak of eten onderweg voor hikers. Dan was het ’s avonds “welk koekje wil jij, met of zonder nootje?” Het weer sloeg ook om en mijn wandelmaatje had een voetblessure, dus huiswaarts was toen de beste optie.”

“Wat een drama, wij hadden tenminste nog lekker eten en drinken, en altijd een bed” zegt hij peinzend. “Nee hoor, niks drama”, zeg ik vrolijk. “Het leven, dus ook vakanties, is soms chaos en dingen gaan anders dan verwacht. Het was voor mij een goede vakantie om (ik zeg dan heel langzaam) actief tegenslag te incasseren en positief mee te bewegen.” Het komt meteen binnen: “En dat is precies waarom ik hier zit,” zegt hij zachtjes, tegen zichzelf.

De sessie kan beginnen.

 

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 1 augustus 2022.

Judith Niekel-Sjoerds

Levenslooppsychologe en Coach

Blog Archief:

  • Wat als de bom valt...

    30 september 2022
    Ineens komt er een appje binnen van iemand die eerder paniekklachten had gehad en daar nu prima mee omgaat. Dacht ik. Of ik wilde helpen om zijn g...
  • Nieuwe Start

    14 oktober 2022
    All good things end sooner or later.... Voor heel veel mensen is er nu een nieuwe tijd aangebroken door Corona en de (energie)crisis. Dingen zijn ...
  • Onbegrip

    30 september 2022
    We kennen elkaar van sport en lopen toevallig gezamenlijk de supermarkt in. Anderen passeren ons rakelings om snel de winkel in te schieten. Hij z...

Wil jij ook lichter leven en werken?

Spreekt wat je tot nu toe hebt gelezen je aan? Bel of mail me dan vooral voor een (uiteraard) gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Ik kijk er naar uit!