Wondermiddel: even niets

Ze, rond de 40, vertelt dat ze hoogsensitief is en daar nu echt mee worstelt. Als moeder van twee kleine kinderen en met een drukke baan van 32 uur is het veel ballen hooghouden. En dat gaat steeds moeilijker, merkt ze.

„Ik heb een heel kort lontje, helemaal naar mijn vriendin toe. En die verdient dat echt niet, want ze heeft net een knieoperatie gehad en is daar nog van aan het bijkomen. Ik doe voor mijn gevoel al alles wat ik eraan kan doen om niet zo gevoelig te zijn, maar het werkt niet goed genoeg.” Ze kijkt me licht wanhopig aan.

Ik vraag belangstellend: „Vertel, wat doe je allemaal al?” Ze haalt diep adem en begint op te sommen: „Ik sta een half uur eerder op en mediteer dan. Dat is fijn starten voordat de kinderen wakker worden. Op het werk ga ik lunchen en daarna altijd nog 20 tot 30 minuten naar buiten. Als ik thuiskom van het werk ben ik volledig overprikkeld van de werkdag en ga ik ook een half uur op bed liggen met een meditatie. Dat moet ook echt, want anders flip ik thuis om het minste. Dit waren allemaal tips van een collega van je en die werken wel, maar niet goed genoeg. En weet je, vaak lukt het niet om op bed te mediteren als ik thuiskom, want de kinderen zijn thuis en willen óók aandacht. En dan wil ik er ook voor ze zijn. Een half uur eerst ‘in retraite’ is dan wel heel lang voor iedereen.”

„Heel logisch,” zeg ik. „Dat zou ik ook zo ervaren. Mag ik je eens iets anders laten proberen om te kijken of dat beter werkt?” Ze knikt.

Ik bespreek een ‘incheckformulier’ met haar dat ze kan uitprinten: check bijvoorbeeld elke twee uur even bij jezelf in. Wat denk je? Welke emotie voel je? Wat merk je in je lichaam, bijvoorbeeld pijn in je nek of schouders, moeheid, hoofdpijn? Het allerbelangrijkste is dat je kijkt naar je ‘Duracell-batterij’, zoals ik dat noem: een lege rechthoek op het formulier. Hoe zit het met je energie? Is je batterij nog voldoende gevuld? Als je merkt dat je energie te laag wordt, stop dan even met wat je aan het doen bent en ga kort ‘bijtanken’.

Ik geef haar een lijst met tips om dat op het werk te doen: van een paar seconden (even rekken en strekken naast je bureau) tot een paar minuten (water of koffie halen).

„Kijk of dit je helpt om met meer energie, en dus een minder kort lontje,” zeg ik met een knipoog, „weer thuis te komen.” Als alternatief kan ze ook de gratis How We Feel-app proberen. Ze knikt. „Dat klinkt nuttig en haalbaar.”

Ik vervolg: „Probeer ook eens als je thuiskomt eerst vijf tot tien minuten alleen in een kamer te zitten, met je ogen dicht. Geen meditatie, geen muziek, niets hoeven doen. Gewoon even zitten. Kijk of dat je een goede reset geeft na een werkdag.” „En dus ook niet eerst een half uur meditatie?” vraagt ze. „Nee. Kijk gewoon eens met een open en nieuwsgierige blik wat er gebeurt als je het uitprobeert” zeg ik.

In de volgende sessie vertelt ze dat die vijf tot tien minuten bij thuiskomst rustig alleen in een kamer zitten voor haar echt een wondermiddel blijken.

Soms zijn de meest eenvoudige tips de beste oplossingen.

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van dinsdag 9 juni 2026.