Veilig Thuis

Ze is midden dertig en sinds een half jaar gescheiden van haar man, die altijd al best veel dronk. Met de komst van hun kindje, en de stress rondom de onverwachtse keizersnee en haar moeizame herstel, was het geëscaleerd. Het feit dat hun dochtertje ook een ‘huilbaby’ was had ervoor gezorgd dat hij na 7 maanden door het lint was gegaan. De politie was eraan te pas gekomen en Veilig Thuis ook. 

Ze had toen tijdelijk bij haar moeder ingewoond en nu wonen zij en haar dochtertje van inmiddels bijna 3, gelukkig in een eigen flatje. Ze voelt zich weer veilig. Twee keer in de maand gaat haar dochtertje bij haar ex een weekend logeren. Hij mag niet drinken dan, want anders krijgt zij volledig gezag is al bepaald.

Dat logeren vindt ze lastig want haar ex maakt er, in haar ogen, een puinbak van. Op zondagavond krijgt ze haar kind dan weer stuiterend van emoties en stress terug. En het hele logeerweekend zit ze zich hierover druk te maken in plaats van te genieten van even tijd voor zichzelf. 

Ze wil graag gemakkelijker met al die negatieve gevoelens rondom haar ex leren omgaan. Ze had haar kind zo’n andere vader gegund, en ze had het zich zo anders voorgesteld. Ze zucht heel diep en kijkt me verdrietig aan.

Ik zeg: “Zullen we vandaag dan aan de gang gaan dat jij jezelf niet meer tegenkomt maar weer gaat ontmoeten door te gaan ont-moeten? Ik ‘hak’ het woord ontmoeten in tweeën in de lucht met mijn handen. Ze snapt het woordgrapje gelijk en knikt enthousiast ja. 

Ik leg uit: “Ons oerverstand wil ons graag helpen en beschermen tegen mogelijke kritiek etc. Er zit daarom een stemmetje in ons hoofd van wie we een combinatie van Moeder Theresa en Superwoman moeten zijn: de perfecte moeder, partner, collega etc. Herken je dat stemmetje?” “Nou, echt wel! Ik word daar zo onzeker van” zegt ze gelijk.

“Dat moeten geeft heel veel stress. Dat stemmetje is als een slavendrijver met de zweep die achter ons staat en vindt dat we van alles moeten en ons opzweept. Want anders gaat het fout. Maar de wereld is nu veel veiliger dan vroeger. Laten we daarom gewoon eens stoppen met te luisteren naar het stemmetje: vanaf nu moet je niets meer -> je mag alles -> en wat wil je dan?” Ik leg haar nader uit wat ik bedoel met praktische voorbeelden.

Twee weken later zie ik haar weer. Ze zegt vrolijk: ”Dat ‘ont-moeten’ vind ik geweldig. Ik heb mijn ex geappt dat hij niet meer bij mij naar binnen mag om onze dochter op te halen. Ik moet dat niet toestaan en ik wil het ook niet meer! Hij vond het onzin, maar dat interesseert me niet. Mijn huis blijft nu echt altijd mijn veilige plek, dat is zooooo fijn!” We kijken elkaar blij aan.

Hoe kan jij lichter leven of werken door te gaan ont-moeten?

Deze column is ook in iets kortere vorm geplaatst in de Baarnsche Courant van 1 juli 2024. ...