Paniek in de tent

Ik krijg een Whatsapp videotelefoontje van een onbekend nummer. Ik neem op en ik zie een vrouw die me redelijk panisch aankijkt. Ze stelt zich voor en vraagt of het me uitkomt als we even praten. Haar stem is hoog en ze klinkt zeer gestrest.

Ik vraag meteen waar ik haar mee kan helpen. Ze is even stil, haar lip gaat trillen en dan barst ze in huilen uit. Ik laat haar even rustig uithuilen en bijkomen.

Dan komt het verhaal er, nog wat hortend en stotend, uit. Ze is verkouden en heeft wat last van haar keel en voelt zich steeds ellendiger. Ze kon vannacht amper slapen van de stress. “Ik ben zo bang dat ik COVID heb en nu anderen misschien COVID heb gegeven. Ik moest gisteren werken en nu maalt het de hele tijd door mijn hoofd dat klanten en collega’s door mij nu ook COVID hebben. Stel je voor dat er iemand dan door mij heel ernstig ziek wordt of (ze hapt naar adem en haar lijf verstijft van het idee alleen al) doodgaat.” Haar stem breekt weer en ze snikt verdrietig verder, terwijl ze me met een wijsvinger attendeert op haar duidelijke loopneus. “Zie je, het stroomt eruit!”

Ik knik begrijpend en zeg: “Als je een flinke huilbui hebt kan het traanvocht ook via je neus er uitgaan en heb je daardoor een loopneus. Maar wat rot dat je verkouden bent en je je daar ook zo’n zorgen over maakt. Heb je je al laten testen?” “Nee” zegt ze, “mijn man zegt dat het gewoon een verkoudheid is en ik moet niet zo paniekerig doen.” “Als je bepaalde klachten hebt is het belangrijk om je voor de zekerheid te laten testen. Bel daarom na dit gesprek voor een testafspraak bij de GGD, dan weet je heel snel of je het hebt of niet. Hopelijk is het inderdaad een “gewoon” griepje of een fikse verkoudheid, maar je weet het niet zonder te testen.” Ze knikt al wat gerustgesteld, maar de stille paniek is in haar ogen nog te zien, zelfs op het kleine telefoonschermpje. “Meer dan dat kun je op het moment niet doen” zeg ik.

“Vind je het fijn als ik je wat oefeningen leer die je uit de paniekstand halen en je helpen te stoppen met piekeren over de mogelijke rampen (ik trek mijn wenkbrauwen omhoog met een glimlach) die je hebt veroorzaakt?” Ze moet lachen door haar tranen heen. Ze haalt haar schouders op en snuift diep met haar neus. “Ik voel me zo stom maar ik kan de gedachte niet loslaten dat ik andere mensen besmet heb en de grootst mogelijke ellende heb veroorzaakt.” “Dat begrijp ik helemaal, die rampgedachten gaan heel snel met je heel aan de haal, helemaal in deze stressvolle tijden.”

Ik leer haar boxbreathing, een ademhalingsoefening waarbij je door een paar keer rustig diep in en uit te ademen weer rust in je hoofd creëert en uit de stressmodus schiet. Ze is duidelijk kalmer. Daarna leer ik haar “TIC TOC”en, waarmee ze negatieve gedachten ombuigt naar positieve, helpende gedachten. We gebruiken een paar paniekgedachten waar ze nu last van heeft als voorbeeld. Ten slotte leg ik uit hoe ze mentaal “de bus” (of een ander voertuig) kan pakken als ze aan het piekeren slaat en zo haar piekeren kan parkeren. Als ik de oefening heb uitgelegd, denkt ze even na en zegt ze: “Ik neem liever de boot in plaats van de bus, daar heb ik meer mee.” Ik zeg dat dat prima is als het maar een boot is met een stuur waar ze achter kan zitten en de boot meerdere zitplekken heeft. Ze beschrijft met verve hoe haar boot er in haar gedachten uitziet. “Dat is geen boot, dat is een luxe jacht! ” zeg ik lachend. Ze lacht vrolijk mee.

Aan het eind van het gesprek aarzelt ze en vraagt dan: “Hoe doen we het met betalen?” Ik antwoord: “Het is prima zo. Ik heb een potje van waaruit ik gratis coachings en workshops geef. Dit gaat wat mij betreft uit dat potje. Als jij ook wat leuks doet voor een ander vandaag, dan ben ik helemaal happy.” “Pay it forward” zeg ze. Ik knik en we nemen afscheid.

Ik krijg drie dagen later een appje: de COVID-test was negatief en ze is helemaal opgelucht. Ook had ze zo’n lol in de oefening met de boot dat het is omgetoverd tot een volwaardig cruiseschip.

Ik app “Fijn! Behouden vaart :)” terug.

Deze blog stond ook op vrijdag 13 januari 2021 in de Baarnsche Courant.