Skip to main content

"Ik krijg mijn werk niet af"

Geschreven op | Blog

“Om mensen laagdrempelig te bereiken met handige tips en tools uit mijn coaching- en psychologiepraktijk, schrijf ik een twee-wekelijkse column in de Baarnsche Courant. Daarin schrijf ik over (dagelijkse) dingen die je behoorlijk dwars kunnen zitten en die voor veel mensen heel herkenbaar zijn. Heb je vragen naar aanleiding van deze blog? Dan hoor ik dat graag!”

Levenslooppsychologe en Coach Judith Niekel-Sjoerds

"Ik krijg mijn werk niet af"

Hij kijkt me verlegen aan. Ik vraag nieuwsgierig waar hij over wil sparren. Even aarzelt hij en dan zegt hij: “Ik heb een slechte beoordeling gehad op het werk en nu is er een groeiplan opgesteld. Daar moet ik ook met jou aan werken zodat ik over zes maanden kan laten zien dat ik beter presteer.”

Ik vraag waarin hij precies wil groeien. Hij vertelt dat hij geen ‘nee’ kan zeggen en daardoor vastloopt. Het is druk op het werk, hij helpt collega’s graag uit de brand, maar krijgt daardoor zijn eigen werk niet af. Hij valt stil. Ik vraag of hij de taken die hij zelf moet doen goed beheerst of dat daar ook een knelpunt ligt. Het goede nieuws is dat hij juist erg goed is in zijn werk en veel kennis heeft.

 Ik ben even stil, glimlach warm en zeg, licht provocerend: “Dus als ik het goed begrijp, krijgen je collega’s een goede beoordeling omdat jij hun werk heel goed doet, en jij krijgt een slechte evaluatie omdat je daardoor je eigen werk niet af krijgt?” Hij kijkt me verrast aan, bijt op zijn lip en knikt. “Ja, dat klopt wel.” Ik vraag dan of hij weet hoeveel werk hij zelf heeft liggen en hoeveel tijd hij daarnaast besteedt aan het helpen van collega’s. Hij denkt na. “Ik weet het niet precies, maar ik denk veel.”

We spreken af dat hij als eerste stap zijn taken in kaart brengt en inschat hoeveel uur hij ermee kwijt is. Dit gaat hij de komende week doen, zodat hij op een professionele manier inzichtelijk kan maken wat er speelt en dit kan bespreken met zijn leidinggevende. Als collega’s dan om hulp vragen, kan hij aangeven dat hij vol zit en zich richten op zijn eigen taken. We oefenen hoe hij op een prettige manier ‘nee’ kan zeggen. We sparren verder. Als blijkt dat hij nu al meer dan veertig uur werk per week heeft – en daar is hij eigenlijk al zeker van – is het handig om te bedenken wat hij minder leuk vindt. Dat zijn taken die hij zou kunnen teruggeven.

Ik vraag hoe hij de uitkomst van de inventarisatie met zijn baas wil gaan bespreken. Hij pakt zijn telefoon, checkt iets en zegt: “Ik heb hem ingeboekt voor volgende week dinsdag… Maar ik vind dat wel spannend.”

We verkennen wat het makkelijker zou maken. Misschien een mail vooraf sturen met bespreekpunten? Hij vindt het ook eng om die eerst te laten lezen door een collega of zijn vrouw. Ik leg uit dat groei betekent dat je uit je comfortzone stapt. Dat is eng. Als ik voorstel dat hij mij als (veiligere) achtervang kan gebruiken om de email te checken kijkt hij me dankbaar aan. En vraagt meteen mijn e-mail.

Ik heb nog geen mail ontvangen – so far, so good.

Deze column is ook gepubliceerd in de Baarnsche Courant van 26 mei 2025.

Judith Niekel-Sjoerds

Levenslooppsychologe en Coach

Blog Archief:

Tolereren of accepteren?

30 oktober 2023
Ze heeft al 12 jaar een fijne relatie met haar vriend. Sinds een jaar wonen ze samen en hebben ze alles op orde: huisje, boompje, twee auto’s in plaa…

"De buren vroegen: gaat het wel goed met je?"

30 september 2022
We spreken elkaar telefonisch om even bij te praten. Hij (sportieve, energieke veertiger met eigen bedrijf en gezin) kwam een paar weken geleden bij…

Vroege dates

03 juni 2024
Ze heeft de afgelopen maanden in de overlevingsstand gestaan. Haar man kreeg ineens allerlei vage klachten. Ze waren weken van het kastje naar de muu…

Nieuwe rond - (g)een nieuwe kans

30 september 2022
Hij wil even met me sparren over het volgende. Op zijn 18de heeft hij met een aantal mannen een opleiding gedaan, en langzamerhand is iedereen (bijn…

Kort lontje

12 juni 2023
Het is haar allemaal kennelijk te veel geworden dus nu schiet ze van alles in de stress, terwijl ze vroeger zo relaxed was, vertelt ze. Ze huilt ook…